us kids know: The Good The Bad and The Queen

Blur'den tanıdığımız Damon Albarn Gorillaz'daki katılımından sonra The Good, The Bad and The Queen'e pike yapıyor, bu ekibe Verve eski üyesi Simon Tong ve The Clash'ten bildiğimiz bassist Paul Simonon katılıyor ve grubun kendi adını taşıyan albümü çıkıyor. Ordan burdan toplama insanlardan genelde Spice Girls gibi grupların oluşmasını beklerken böyle yetenekli insanlar hammadde olunca gerçekten hoş bir sonuç ortaya çıkıyor.

Albümün çıkış tarihinden oldukça uzun süre sonra indirip dinlemeye başladım şarkılarını, çünkü maalesef Pitchfork, Damon Albarn beyi yerden yere vurmuş, "Heryere pike yapınca tutmuyor bu işler evlat" gibi uyarılarda bulunmuş. Haliyle bir önyargı oluştu, ama sizde oluşmasın diye yazıyorum bu satırları, gerçekten uzun zamandır aradığım tıngırtıları sağlıyor The Good, The Bad and The Queen.

İsminden de anlaşılacağı üzere İngilizlik fışkırıyor, ama Blur'den ya da Clash'ten gördüğünüz Brit/İngilizlikten çok farklı. Parklife ile beraber bağırmak yerine (evet yaşlanıyoruz kabul edin), içinden piyano ayıklayacağınız History Song ile başlıyor albüm. Bence bir film müziği olması gereken 80's Life ile devam ediyor ve haliyle yılların akşamüstü buhranını yansıtıyor. Northern Whale adlı şarkı ise beni bayağı bir avlamış bulunuyor, umarım siz de o kurbanlardan biri olursunuz. Herculean adlı şarkılarını single olarak çıkarmışlar öncelikle, başarılı olacağız sinyali vermek için. Damon bey gene derinden gelen vokalleriyle hem ergenlik yıllarına hem de grubun yepyeni müzik alışkanlıklarıyla sıfır kilometre hislere taşıyor bizi.

Diyecek fazla birşey yok, güzel albüm olmuş, güzel bir kadrodan. Şarkıların geri kalanını Myspace'den inceleyebilmeniz mümkün. Gecikmiş bir incelemeyle karşınızda The Good, The Bad and The Queen.